Gorlice

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Współrzędne: 49°39' N 21°10' EGeografia

Gorlice
Panorama miasta
Kolaż Gorlic: panorama, synagoga, rzeka, tablice pamiątkowe, kościół
Herb Flaga
Herb Gorlic Flaga Gorlic
Województwo małopolskie
Powiat gorlicki
Gmina
 - rodzaj
Gorlice
miejska
Założono 1354
Prawa miejskie 1354
Burmistrz Kazimierz Sterkowicz
(e-mail)
Powierzchnia 23,56 km²
Położenie 49° 39' N
21° 10' E
Ludność (2006)
• liczba ludności
• gęstość

28 645
1217 os./km²
Strefa numeracyjna
(do 2005)
18
Kod pocztowy 38-300 i 38-320
Tablice rejestracyjne KGR
Położenie na mapie Polski
Gorlice
Gorlice
Gorlice
TERC10
(TERYT)
2121605011
SIMC10 0959903
Miasta partnerskie Węgry Pápa
Słowacja Bardejov
Węgry Nyíregyháza
Ukraina Kałusz
Urząd miejski3
Rynek 2 38-300 Gorlice
tel. 18 353-62-00; faks 18 353-67-16
(e-mail)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Gorlicemiasto i gmina w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim (siedziba powiatu od 1865). Przed 1945 Gorlice należały do województwa krakowskiego, po zakończeniu II wojny światowej weszły w skład nowo utworzonego województwa rzeszowskiego. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do niewielkiego województwa nowosądeckiego. Gorlice leżą na północnej granicy Beskidu Niskiego. Przyległą część Beskidu Niskiego powszechnie nazywa się Beskidem Gorlickim.

Według danych z 31 grudnia 20062, miasto miało ok. 28 645 mieszkańców.

Spis treści

[edytuj] Środowisko naturalne

Według danych z 20026, miasto Gorlice ma obszar 23,56 km², w tym:

  • użytki rolne: 61%
  • użytki leśne: 10%

Miasto stanowi 2,44% powierzchni powiatu.

[edytuj] Demografia

Dane z 31 grudnia 20062:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 28 645 100 14 981 53 13 664 47
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
1217 635 582

Według danych z 20026, średni dochód na mieszkańca wynosił 1459,33 zł.

[edytuj] Historia

Kościół po bitwie gorlickiej
Cmentarz z I wojny światowej na Górze Cmentarnej

W roku 1354 Dersław I Karwacjan otrzymał od króla Kazimierza Wielkiego przywilej utworzenia miasta Gorlic u zbiegu rzek: Ropy i Sękówki. Zgodnie z pierwszymi zapiskami pierwsi osadnicy przybyli z miasta Görlitz na Łużycach.

Szybko zostało się ono ośrodkiem rzemieślniczo-handlowym.

W XIX wieku region gorlicki stał się kolebką przemysłu naftowego. W latach 1853-1858 swoją pracownię miał tutaj Ignacy Łukasiewicz, farmaceuta, konstruktor lampy naftowej, ojciec przemysłu naftowego.

W 1895 założyciele spółki "Bergheim i Mac Garvey", Kanadyjczyk William Henry Mac Garvey i austriacki bankier Johan Bergheim uzyskali koncesję na założenie Galicyjskiego Karpackiego Naftowego Towarzystwa Akcyjnego z siedzibą w Gliniku Mariampolskim, a ich zakład zaczął funkcjonować jako samodzielna Fabryka Maszyn i Narzędzi Wiertniczych w Gliniku Mariampolskim.[1]

W 1865 Gorlice stały się miastem powiatowym.

W roku 1869 okolice Gorlic opisał m.in. Wincenty Pol; " Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą tę okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa aż po Grybowski dział: Gorlice, Szymbark i Ropę od wschodu na zachód, ku północy aż po ziemię Pilźniańską która jest już ziemią województwa Sandomierskiego. Cała okolica Głuchoniemców jest nowo-siedlinami Sasów; jakoż strój przechowali ten sam co węgierscy i siedmiogrodzcy Sasi. Niektóre okolice są osiadłe przez Szwedów, ale cały ten lud mówi dzisiaj na Głuchoniemcach najczystszą mową polską dijalektu małopolskiego, i lubo z postaci odmienny i aż dotąd Głuchoniemcami zwany, nie zachował ani w mowie ani w obyczajach śladów pierwotnego swego pochodzenia, tylko że rolnictwo stoi tu na wyższym stopniu, a tkactwo jest powołaniem i głównie domowem zajęciem tego rodu ". [2]

Rozwój miasta przerwała pierwsza wojna światowa. Pod Gorlicami, po wielkiej, bitwie 2 maja 1915, został przerwany front rosyjski. Gen. Tadeusz Rozwadowski jako dowódca 12 Brygady Artylerii w 12 "Krakowskiej" Dywizji Piechoty odegrał jedną z kluczowych ról w tej majowej bitwie. Za główne źródło sukcesu 12 DP w pierwszym dniu bitwy, uznano współdziałanie artylerii z piechotą. Dokonany przez artylerię 12 DP wyłom w linii obronnej wroga zaczął się rozszerzać, co umożliwiło zdobycie Gorlic. Rozwadowski zastosował nowy sposób użycia artylerii i należy do twórców i prekursorów tzw. Ruchomej zasłony ogniowej, polegającej na tym, że ogień artyleryjski postępował tuż przed atakującą piechotą. Metoda ta bardzo szybko weszła na trwałe do niemieckiego regulaminu walki jako tzw. Feuerwalze, a do francuskiego jako barrage roulant i zastąpiła stosowane wcześniej wielogodzinne ostrzeliwanie pozycji wroga, po których następował pochłaniający liczne ofiary szturm wojsk. 17 maja pod Jarosławiem Rozwadowski samym systemem, jaki zastosował pod Gorlicami, czyli ogniem artylerii, powstrzymał kontrnatarcie Rosjan. Wprawiło to w zachwyt cesarza niemieckiego Wilhelma II .

Na skutek jednak samej bitwy a także trwających 126 dni, poprzedzających ją walk pozycyjnych zniszczeniu uległa większość zabudowy Gorlic.

[edytuj] Gospodarka

Miasto jest ośrodkiem przemysłu naftowego, maszynowego i drzewnego. W Gorlicach mieści się obszar przemysłowy podlegający Specjalnej Strefie Ekonomicznej EURO-PARK MIELEC.

Lista przedsiębiorstw w mieście zatrudniających ponad 500 osób:

  • Grupa Kapitałowa "Glinik" SA
  • Przedsiębiorstwo Materiałów Izolacyjnych "Matizol" SA
  • Gorlickie Przedsiębiorstwo Przemysłu Drzewnego "Forest" Sp. z o.o.
  • "Polmocon" Sp.z o.o.

W rejonie gorlickim rozwija się agroturystyka.

[edytuj] Ciekawostki

Z wieży gorlickiego ratusza codziennie w południe odgrywany jest hejnał "Beskidzkie Echo".

Wychodnie skałek piaskowcowych w centrum miasta,w parku miejskim oraz skałki znajdujące się poniżej cmentarza wojskowego Gorlice-Sokół (nr 88) z okresu I wojny światowej.

Gorlice są jednym z głównych punktów na trasie Karpacko-Galicyjskiego Szlaku Naftowego, powstałego dla upamiętnienia faktu, że ten region stał się kolebką światowego przemysłu naftowego.

[edytuj] Administracja

Burmistrzowie Gorlic:

[edytuj] Podział administracyjny

[edytuj] Transport

[edytuj] Drogi krajowe i wojewódzkie

[edytuj] Koleje

[edytuj] Stacje kolejowe

[edytuj] Sport

[edytuj] Większe kluby sportowe

[edytuj] Obiekty sportowe

  • Stadion OSiR – piłka nożna
  • Hala Widowiskowo-Sportowa OSiR – przystosowana do uprawiania dyscyplin sportowych: piłka ręczna, piłka nożna, koszykówka, siatkówka, badminton, tenis stołowy, unihok
  • Kryta Pływalnia "Fala"
  • Basen sezonowy (odkryty) OSiR
  • Sztuczne lodowisko OSiR
  • Sala gimnastyczna – Międzyszkolny Ośrodek Sportowy
  • Korty tenisowe
  • Strzelnica – Rejonowy Ośrodek Szkolenia LOK

[edytuj] Szlaki turystyczne

- od stacji PKP w Gorlicach przez: Łysą Górę do Szalowej
- od stacji PKP w Gorlicach przez: Magurę Małastowską do Bartnego

[edytuj] Instytucje wyznaniowe

[edytuj] Katolickie

[edytuj] Prawosławne

[edytuj] Protestanckie

[edytuj] Cmentarze

[edytuj] Wojskowe z I wojny światowej w okolicy

Nad miastem góruje cmentarz nr 91 na Górze Cmentarnej, a w okolicach Gorlic znajduje się wiele rozrzuconych po lasach i wzgórzach cmentarzy wojskowych z okresu I wojny światowej. Niektóre to prawdziwe arcydzieła architektury cmentarnej.

[edytuj] Wojskowe I wojny światowej w mieście

  • nr 87 (Cmentarz Na Pocieszce) – ul. Łokietka (żółty żółty szlak turystyczny do Bielanki)
  • nr 88 – Gorlice-Sokół - (zielony zielony szlak turystyczny do Wapiennego)
  • nr 89 – ul. Kopernika (nieistniejący, szczątki żołnierzy przeniesiono, w latach 1961-62, na cmentarz na Górze Cmentarnej).
  • nr 90 – na zachodnim stoku Góry Cmentarnej (nieistniejący), znajdujący się na terenie cmentarza żydowskiego.
  • nr 91 – na szczycie Góry Cmentarnej
  • nr 98 – Gorlice-Glinik.

[edytuj] Muzea

  • Muzeum Regionalne PTTK im. Ignacego Łukasiewicza - ul. Wąska 7/9; tel. (0-18) 352-26-15
  • Muzeum Gorlickiego Kopalnictwa Naftowego - kopalnia "Magdalena", ul. Krakowska
  • Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów - oddział Galeria Sztuki "Dwór Karwacjanów" - ul. Wróblewskiego 10; tel. (0-18) 353-56-18

[edytuj] Pomniki

[edytuj] Imię nosiły lub noszą statki

[edytuj] Gorliccy parlamentarzyści

[edytuj] Posłowie na Sejm VI kadencji

Gorlice mają również swojego przedstawiciela w Senacie. W wyborach parlamentarnych w 2007 Janusz Sepioł (PO) został wybrany senatorem VII kadencji w okręgu krakowskim, otrzymując 301 893 głosy.

[edytuj] Honorowi obywatele miasta

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Przypisy

  1. http://www.glinik.pl/293,historia_firmy.htm?action=more&id=5599
  2. Wincenty Pol. Historyczny obszar Polski; rzecz o dijalektach mowy polskiej. Kraków 1869.

[edytuj] Bibliografia

  1. Józef Barut: Gorlice. Studium historyczno-urbanistyczne miasta. Brzozów, Muzeum Regionalne PTTK Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego im. Adama Fastnachta, zlec. Muzeum Regionalne PTTK im. Ignacego Łukasiewicza w Gorlicach, 1991. ISBN 83-900130-2-9. 
  2. Michał Klimecki: Gorlice 1915. Warszawa, "Bellona", 1991. ISBN 83-11-07938-2. 
  3. Bronisław Świeykowski: Z dni grozy w Gorlicach, od 25.IX.1914 do 2.V.1915. Kraków, Druk. Narodowa, 1991. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

osobiste
  • .
nawigacja
zmiany
dla edytorów
narzędzia
W innych językach

wymiana linkow no host no host brak hosta 906