Wilhelm Keitel

Z Wikipedii

Wilhelm Keitel
feldmarszałek Wilhelm Keitel
Urodzony	22 września 1882 roku
Zmarł	16 października 1946 roku Norymberga

Wilhelm Keitel (ur. 22 września 1882, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) - niemiecki feldmarszałek (od lipca 1940 roku) z czasów II wojny światowej.

Urodzony na terenie Księstwa Brunszwiku. Wstąpił do artylerii polowej wojsk pruskich cesarskiej armii niemieckiej. Brał udział w I wojnie światowej, poczatkowo jako oficer frontowy, a od 1916 r. w sztabie pułku. W latach 1926-1933 dowodził wydziałem organizacyjnym Sztabu Generalnego Reichswehry (Truppenamt). Od 1935 roku był szefem Zarządu Ogólnego Wehrmachtu, a w lutym 1938 zostaje szefem Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu (Oberkommando der Wehrmacht - OKW). Brał udział w przygotowywaniu większości najważniejszych działań wojennych, m.in. planowaniu agresji na Polskę w 1939. 22 czerwca 1940 roku osobiście prowadził negocjacje na temat zawieszenia broni w wojnie z Francją i podpisał akt zawieszenia broni w Compiègne.

Keitel był odpowiedzialny za liczne zbrodnie wojenne Wehrmachtu. Podpisał m.in. rozkazy dotyczące traktowania jeńców radzieckich oraz Rosjan na terenach okupowanych (6 czerwca 1941 roku podpisał tzw. Kommissarbefehl, czyli rozkaz rozstrzeliwania radzieckich komisarzy). 7 grudnia 1941 roku feldmarszałek Wilhelm Keitel popisał specjalny dekret Adolfa Hitlera o nazwie Nacht und Nebel (pol. Noc i Mgła) nakazujący represje (aresztowania i umieszczania w obozach koncentracyjnych) członków opozycji antyhitlerowskiej działających w okupowanych państwach Europy Zachodniej - w wyniku akcji dokonano fizycznej likwidacji ok. 7 000 osób.

8 maja 1945 roku podpisał w Berlinie akt bezwarunkowej kapitulacji niemieckich sił zbrojnych. Aresztowany 13 maja 1945, został osądzony przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze i za zbrodnie wojenne skazany na karę śmierci przez powieszenie. Keitel prosił później o zamianę sposobu wykonania wyroku na rozstrzelanie, Międzysojusznicza Rada Kontroli odrzuciła jednak prośbę. Oczekując na wykonanie wyroku śmierci napisał autobiografię. Wyrok wykonano 16 października 1946 roku. Podobno umierał długo, około 27 minut, powodem była źle skonstruowana szubienica. Prace nad nią nadzorował teksański żołnierz, sierżant John C. Wood, który już wtedy miał za sobą ponad 100 wykonanych wyroków śmierci.